Wim graaft een put #1

Onze straat zit binnenkort in een nieuw kleedje. Ja, binnenkort … want de werken zijn nog niet gestart. Dat het nodig was om onze straat te fatsoeneren, dat trekt niemand in twijfel. Integendeel, Dakar is kinderspel tegenover onze straat. Maar een doodlopende straat verbreden tot 7 meter. Dat begreep alleen het gemeentebestuur.

Wilhelmus Award: #2 – Berger Edwin

Het plan was kinderlijk eenvoudig: koffers in de auto, afscheid nemen en huiswaarts keren. Want na een dag vol reizen, vliegen en wachten was dat meer dan voldoende. We waren immers moe, blij en verdrietig tegelijk. Blij omdat we straks weer onze thuis zouden zien. Verdrietig om het einde van de vakantie en die mooie reis. Het komt echter wel vaker voor dat op zo’n moment, een slecht moment dat zeker, je vaak voor verrassingen komt te staan …

Ook Wim draagt een bril

We kennen het allemaal. Dat onwennige gevoel bij het zien van iemand met een nieuwe bril. Je schrikt, probeert aan de nieuwe situatie te wennen, maar observeert tegelijk ook elk detail van de nieuwe combinatie. Spijtig genoeg kan het meestal maar twee kanten uit. Of de bril staat geweldig en is modieus. Of het nieuwe montuur is een gesel voor de lachspieren.