De rekenengel

Gisteren namen we afscheid van een bijzonder iemand. Geen afscheid in de zin van “sterven” maar wel ééntje van “nooit meer zien”. En al weten we het reeds twee weken, toch went het idee niet echt. Omdat Sien onze jongste zoon zo dapper op weg heeft gezet. Maar vooral omdat we als gezin echt van haar zijn gaan houden.

vrijheid

Los en dapper … maar alleen

Volgend jaar moet onze oudste naar de grote school. Dan eindigt het schoollopen in de vertrouwde omgeving van de naburige dorpsschool. Binnenkort bezoeken we daarom ook de grote scholen in de omgeving. Op zoek naar een plek waar hij zich goed zal voelen en verder groeien kan. Het wordt opnieuw een stukje loslaten. Opnieuw een stapje op weg naar groter worden.